I feel so down today... kaya ang labo dahil there's nothing to be sad about.

Di ko tuloy alam kung dahil ba ito sa pending grad sa Feb... or dahil pagdating ng January... Di na ako pwede mamalusot.

I am armed with the right tools to walk right through the real world but somehow, there's something pulling me back. It might be some of my old insecurities... pero bat kasi now lang siya lumalabas??? at bakit may relapse? 

Kakatapos lang ng pasko tas todo drama mode naman ako. Parang tanga lang ng isa't kalahati. 

Kung mapagbibigyan... I honestly don't want to feel this way kasi gumagawa ako ng mushy love song na ipapakanta ko or ibibigay ko kay Sarah Caballero sa future. In fairness, BALLAD. hahaha. 

Kung maririnig niyo lang yung songs na ginagawa ko before nung ballad... hihimatayin kayo.. Super diverse. hahaha. pati ako nalito at nabobo dahil nagpapakamushy ako. Iba ang attack niya dahil piano siya tas lalagyan ko ng strings un at chorale pag sinipag.

Naisip ko tuloy na since hindi mushy person c Sarah (and ako din pala, for that matter. haha) Kung tatangihan niya yung kanta... Sana kantahin ni Lani Misalucha... hahaha. TAAS NG PANGARAP.

Prior to that song, puro alternative and house music ang ginagawa ko. Takte, so weird. Pati House music sinasabak ko na. Naghahanap nga ako ngayon ng patches for world. Gusto ko talaga ng African music... and since I can't find anything I want... ako nalang gagawa ng sarili kong sound trip. hahaha.

Nga pala, just so you'd know... kahit wala na nagbabasa nitong dead blog kong ito... Kung sakaling mapadaan ang mga friends ko... high school friends... I have a band na pala. I remembered na napaka supportive niyo saken at todong pinipilit niyo ko magbanda ever since nung sumali ako sa mga songfest... hehe.

Sorry dahil tinangihan ko ang mga offers niyo. (haha. feeling ang daming nag alok) During that time, I felt that I wasn't worthy enough to be in a band. Nangangain ng oras yun. haha. feeling talaga. Pero regardless, yun na nga... this time, sineryoso ko na since graduate na ako. FINALLY. Ayoko sumabak sa ganon ng basta basta lang. I'm not doing this for the fame... or basta lang makiuso. I'm here for the music. This time I can honestly say that I know what I'm doing... and I have four years of college education to prove it. Hindi ako nag AB-Music Production para lang maging sellout at makiuso.

I believe that my batch, and the batches before me are here to change the flow and make the music more intellectual. Haha. feeling talaga. Sorry. Madaming dapat baguhin at ayusin kasi. 

Ang buong pag-aaral ko ng Musika ay isang matinding AWAKENING. Kung alam niyo lang... it's a very tempting industry... pero it has a lot of flaws.

Anyway, bago ko pa ikwento ang prinsipyo ko sa musika... kailangan tapusin ko na itong entry na ito. In born ang kadaldalan ko. hahahhaa.

Sana di umulan. (haha. san galing yun?)

Eh kasi... pag umulan.. baka mas lalo akong magdepre-depressan tas ako nanaman ang talo...

tas ung lovesong na para kay Sarah and/or Lani Misalucha... di pa matapos. haha.

Guys... HELPPP... ayoko ng ganito... hindi kasi ako EMO. haha. Pop ako! =s